X

Escolle as opcións desexadas:

Datos básicos:
Mapa:
Descrición:
Lugares relacionados:
Galería:
Variedades:
Historias:
Multimedias:
Outros datos:


Tamaño:

Ancho:

100% (Adaptable)
400 px (Mínimo aconsellable:)
800 px (Máximo para móbiles:)
px (Personalizado)

Alto:

800 px (Grande)
500 px (Mediano)
300 px (Pequeno)
px (Personalizado)

Son da Vella usa cookies.

Para o correcto funcionamento da páxina, Son da Vella utiliza cookies. Pode ver as condicións de uso da páxina facendo click aquí: CONDICIÓNS DE USO (Aviso legal)
Se continúa navegando enténdese que as acepta. Pode facer desaparecer esta mensaxe confirmando no seguinte botón:

- --
 Padriños
Benvido a Son da Vella. Esta páxina está orientada a ensinar o medio natural e humano de Galicia.
Son da Vella

Ruta do cruceiro das Chans á Pena do Cabalo

Incluir nunha web

Provincia: Pontevedra

Concello: Cerdedo-Cotobade
Parroquias: Tenorio (lugar: Vilanova)


HÁBITATS EXISTENTES:

Bosques Montes


ELEMENTOS IMPORTANTES:

Cruceiro Rocha singular Cazoletas


NIVEIS DE ELEVACIÓN:

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Max: 249 m Min: 188 m Distancia: 1.090 m

INDICACIÓNS IMPORTANTES:

A ruta parte do Cruceiro das Chans, lugar moi accesible na entrada a Vilanova dende Carballedo.

DESCRICIÓN DA RUTA:

Este roteiro está feito coa finalidade de facilitar o acceso a Pena do Cabalo, cova granítica espectacular de Vilanova. Partimos do Cruceiro das Chans e dirixímonos cara o Norte e internámonos no monte. Durante a maior parte do camiño iremos por estradas antigas, pasaremos por canteiras tradicionais e internarémonos no monte ata acadar a Pena do Cabalo. A ruta volve pola mesma dirección pola que fomos.

HISTORIAS DOS LUGARES:

OS NENOS QUE TIÑAN O AIRE

"Os nenos cando eran pequeniños que non crecían, non comían, non crecían nada, levábanos ....E había que ir tres Marías, eu son María Inés, tres Marías, e levaban un caldeiro ,que era de.... ,non era un caldeiro calquera, era un caldeiro de...., coma o do pozo, de zinc, e ao chegar ao monte tíñase que ver o mar, un sitio onde se mira o mar, e nós temos o monte aí, que dunha parte vese o mar, tiñamos que ir caladiñas,caladiñas caladiñas p'alá . Entonces dicían:

-Toma María.

-¿Qué me dás? (O neno habíao que pasar polo aro do caldeiro).

-Toma María .

-Trae aquí María, ¿qué me dás?

-Douche a Fulano co Anghinido.

-Eu non quero a Francisco (poñámoslle así) co Anghinido eu quero a Francisco sán e vivo, pola gracia de Dios i de la virgen María, un Padrenuestro i un Avemaría, rezábase e volvíase outra vez:

-Toma María .

-Trae aquí María ¿Qué me dás?.

-Douche a Francisco co Anghinido.

-Eu non quero a Francisco co Anghinido eu quero a Francisco sán e vivo, pola gracia de Dios i de la  virgen María, un Padrenuestro y un Avemaría, rezábase e volvíase outra vez, ata nove veces.

Entonces collíanse os terróns e traíanse para casa no caldeiro, queimábanse os terróns na casa nove días e despois esa borralla botábase nunha encrucillada, por exemplo aí que se unen tres camiños."

REFERENCIAS: María Inés, veciña de Vilanova (+65 anos)

A BECERRA QUE ESTABA A MORRER

" No pobo mercaramos unha becerra suíza, chegamos á mañá seguinte e estaba a dona da becerra chorando ao pé da cuadra e díxolle miña nai:

-E tí que tes ?

-Ai!,  morreunos a becerra!.

E foi miña nai onda ela: 

- Morreuche a becerra ?-

-Morreu!.

Vai miña nai, dálle unha patada, pero a becerra non estaba morta, e díxolle: 

-Pero a becerra non morreu!

-Aaai!, está acabando de morrer.

Non se movía nada, deitada co pescozo así para atrás. E díxolle miña nai:

- Non te preocupes, hoxe que día é? Sábado, levámola ao cruceiro.

E miña nai ía riscar, que non sabía nada de riscar nin nada, ela botaba as pedras para atrás porque sabía como facían pero a oración non a sabía nada. E entonces, efectivamente, chegamos á noite ao cruceiro, eu tamén apunteime a ir, eu tamén, e foi unha irmá miña, e foi Mucha e o padriño que entonces vivía e mamá, e Teresa. Nós levábamola becerra nunha padiola, a becerra ía morta de todo, tiñamos que ir ás doce da noite, entón, tan pronto chegamos en fronte do cruceiro pararon a padiola e coa misma, vai mamá que para riscar levaba un fouciño ,que tiña que riscar todo ó redor da becerra, e dicir unha oración nove veces, andar arredor do cruceiro e de cada vez que facía botaba unha pedra para atrás, e despois había que coller aqueles torróns, eu penso que nin colleu torróns nin nada. Cando estaba riscando a terceira vez, a becerra levantouse e empezou muuuu!, a correr, a correr, a correr, coma unha tola, tirábase no chán, non, foi despois de riscala, tiñas que ir por un camiño e despois volver por outro, e nós viñamos por aquí, pola de María a Xesteiriña, e chegamos ó cruceiro, pois cando acabou de riscar, tiñamos que ir polas fincas, por Piñeiros, aí pola carretera, entón foi cando terminou de riscar e a becerra púxose de pé a muxir "muuuuu" e a correr, a correr, a correr, levárona polas fincas abaixo e tumbábase no chan, logo muxía, erguíase e a correr, a correr,a correr e así chegamos ata a casa e ó día seguinte fumos ver como estaba a becerra que xa estaba de pé e estaba sana."

REFERENCIAS: María Inés, veciña de Vilanova (+65 anos)

VARIEDADES DO LUGAR:

Síguenos nas redes sociais

Artigos destacados
Netorra


Fotos destacadas
Gaiteiriño aliazul



Consellos para identificar

FLORA


FAUNA

FUNGOS

ROCHAS


Curiosidades
¿Que pranta e indespensable na Festa de Folión de fachos?

Son da Vella recomenda:
  • Libros
  • Música
  • Documentais
  • Webs
  • Outros

  • Paraxe natural destacada
    Fervenza do río Verdugo

    Compartir en Facebook
    CONTACTO:
    Dispoñible por Whatsapp

    Motivos do contacto:
    Demostre a súa humanidade Son humano
    Suscríbete á nosa NEWSLETTER.
    Recibirás un email tódolos venres coas novas da semana.
    Necesitamos o teu email

    VISITA AS NOSAS REDES SOCIAIS:

    Síguenos e participa en promocións e rutas, recibe as nosas novas e un montón de cousas máis.

     

    Son da Vella® Tódolos dereitos reservados.

    Condicións de uso (Aviso Legal)